Koza karpacka

Dwie kozy karpackie

      Koza karpacka zalicza się do starych ras polskich kóz. W XIX i XX wieku była bardzo liczna na obszarach górskich. Niestety kozy zostały odrzucone z hodowli w wyniku pojawienia się szlachetnych ras kóz.

      Hodowcy obecnie pracują na uratowaniu i przywróceniu do hodowli kóz karpackich, obecnie jest mało żyjących osobników tej starej rasy. Obecnie został opracowany program hodowlany kozy karpackiej oraz program ochrony zasobów genetycznych, jak również trwają starania o wpisanie kóz karpackich do rejestru zwierząt hodowlanych.



Wygląd kozy karpackiej
      Kozy karpackie posiadają umaszczenie w barwie białej, ich okrywa włosowa jest półdługa z istniejącą możliwością wystąpienia podszycia puchowego. Okrywa rozdziela się na środku grzbietu i równomiernie opada na obie jego strony, przypominając tym samym okrywę strzechową.

      Głowa kozy jest bardzo kształtna, znajdują się na niej długie uszy, które są bardzo wąskie i ruchliwe. Koza ma charakterystyczne dzwonki. Na głowie mieści się także bródka. Zarówno samiec jak i samica mają bardzo charakterystyczną grzywę. Szyja długa, znajdują się na niej dzwonki.

      Kozły tej rasy posiadają rogi z charakterystycznym spiralnym skrętem w kierunku ruchu wskazówek zegara, zaś kozy maja krótkie, cienkie rogi wzniesione do góry i skierowane w tył.

Koza karpacka na pastwisku

      Tułów kozy karpackiej jest bardzo dobrze zbudowany. Koza posiada bardzo równy grzbiet, zad ma kształt spadzisty. Całe ciało ma harmonijną budowę, posiada odpowiednio wykształtowane wymienie.
Wysokość w kłębie

dorosłe kozy od 45cm do 55cm

dorosłe kozły od 55cm do 60cm
Waga

dorosłe kozy od 40 kg do 45kg

dorosłe kozły od 45 kg do 50kg



Hodowla kozy karpackiej
      Koza karpacka posiada duża odporność na panujące trudne górskie warunki środowiskowe oraz odznacza się duża zdrowotnością i długowiecznością. Kozy są bardzo płodne. W hodowli kozy nie są wybredne względem zadawanej im paszy.

      Samice są bardzo dobrymi i troskliwymi matkami. Potomstwo zazwyczaj jest bardzo silne i ruchliwe, po upływie kilkunastu minut od porodu młode koźlę próbuje stanąć na własnych nogach. Młode jest silne, z trudem utrzymuje się na nogach, ale nie poddaje się i zaczyna szukać pokarmu u matki w postaci mleka. Jednodniowe koźlęta, charakteryzują się dużą sprawnością i ruchliwością.

      Wartość średniej plenności wynosi około 160 %. Kozy w pierwszym roku życia nie powinny być pokrywane, chyba że ich masa ciała wynosi około 75% masy dorosłej samicy. Najlepiej, aby pierwsze krycie kóz odbywało się, gdy zwierzę osiągnie 16 miesięcy życia.

      Wydajność produkcji mleka pozyskanego od kóz karpackich, wacha się w granicach od 400 kg do 500 kg za laktację.