Orientalny

Kot orientalny

     Orientalny zaliczany jest do kategorii kotów syjamskich oraz orientalnych. Historia rasy kotów orientalnych jest mocno związana z historią rasy kotów syjamskich. Koty syjamskie zostały sprowadzone na obszary Europy w drugiej połowie XIX wieku. Prace hodowlane nad rasą orientalną rozpoczęły się w latach 50-tych ubiegłego stulecia. W Wielkiej Brytanii hodowcy starali się wyhodować kota o budowie i charakterze kotów syjamskich, lecz o bardziej urozmaiconej gamie kolorystycznej oraz o zabarwieniu ciała nie tylko point. Pożądaną barwą oczu dla tej rasy była barwa zielona. Pierwsze koty orientalne otrzymano z krzyżówki kota domowego krótkowłosego z kotem rasowym Syjamem, zaś następnie z krzyżówki kota rosyjskiego z Syjamem. Koty domowe krótkowłose, biorące udział w pracach hodowlanych nad uzyskaniem kotów orientalnych charakteryzowały się jasnobrązowym zabarwieniem futra oraz zielonymi oczami. W 1977 roku koty rasy orientalnej otrzymały status pełnego uznania. Później w latach 70-tych ubiegłego stulecia pojawiły się koty orientalne w odmianie długowłosej poprzez połączenie kota orientalnego z kotem balijskim. FIFe uznało rasę kotów orientalnych w 1972 roku. Uznano koty orientalne w odmianie jednobarwnej, w odmianach gładkich i pręgowanych. 2005 roku uznano koty orientalne z ubarwieniem białym. Celem hodowli kotów orientalnych jest otrzymanie kota smukłego, szczupłego, dobrze umięśnionego oraz bardzo eleganckiego. Wyróżniającą rzeczą u Orientów są także ich uszy, duże i szerokie u podstawy niczym u nietoperzy. Za zasługą licznych krzyżowań rasa kotów orientalnych, należy do kotów bardzo mocno uodpornionych przez co potrafi przeżyć nawet 20 lat.

Młody kot orientalny

Wygląd kota orientalnego
     Swoim wyglądem oraz charakterem koty orientalne bardzo przypominają rasę syjamską. Po swoich przodkach koty orientalne odziedziczyły smukłe i mocno zbudowane ciało, zaś przednie kończyny są nieznacznie krótsze niż tylne. Głowa kotów orientalnych swoim kształtem przypomina klina. Oczy maja barwę zieloną, kształtem przypominają migdały, są skośne. Uszy są bardzo duże i spiczaste, posiadają bardzo szeroką podstawę, są rozstawione tak że kontynuują linie klina głowy. Broda posiada średnią wielkość, jest w prostej linii z czubkiem nosa. Nos jest długi, prosty, bez żadnych przełamań. Ciało kotów orientalnych jest długie i szczupłe, jest bardzo dobrze umięśnione. Ramiona nie mogą być szersze niż broda. Nogi są długie i bardzo drobne w proporcji do reszty ciała. Łapy małe i kształtem owalne. Ogon jest bardzo długi, u podstawy jest cienki i zwęża się ku końcowi. Futro jest bardzo krótkie, drobne, błyszczące, leżące blisko skóry. Futro kota orientalnego jest krótkie oraz bardzo sprężyste. Futro posiada kilkadziesiąt odmian barwnych, począwszy od barwy kremowej i czarnej, przez barwy czekoladowe, zaś kończąc na barwie srebrzystej czy też niebieskiej. Koty orientalne ważą wiele bo zazwyczaj około 4,5 kilograma.

Białe koty orientalne

Charakter kota orientalnego
     Koty rasowe orientalne są zwierzętami bardzo inteligentnymi, uczuciowymi, eleganckimi, chętnymi do zabawy, bardzo aktywnymi, ale nie znoszą przebywać w samotności. Należą do kotów bardzo czystych. Koty orientalne powinny mieć zapewniony do dyspozycji drapak, czyli deskę w którą będą mogły wbijać swoje pazury.

Pielęgnacja kota orientalnego
     Rasa kotów orientalnych w odmianie krótkowłosej i długowłosej należy do zwierząt bardzo schludnych i łatwych w utrzymaniu. Koty te wymagają jedynie schludnego przeczesywania w okresie w którym linieją, zabiegi pielęgnacyjne sprowadzają się także do czyszczenia uszów. Aby futro naszego kota było bardzo lśniące należy do ich kąpieli używać różnorodnych specjalnych szamponów oraz odżywek pielęgnacyjnych.