Koza pigmejska

Dwie kozy pigmejskie

     Koza pigmejska jest miniaturową rasą kóz. Rasa ta jest bardzo odporna na zmienne warunki atmosferowe, może dostosować się do wszystkich sfer klimatycznych. Istnieją dwa rodzaje kozy pigmejskiej, Europejska i Afrykańska (gdzie nazywana jest- Afrykańska karłowata). Dwie odmiany istnieją dlatego, ponieważ kozy pigmejskie były importowane z terenów Afryki około 60 lat temu. Kozy pigmejskie były przewiezione z terenów Afryki przez Brytyjczyków w epoce kolonialnej. Następnie były importowane do Stanów Zjednoczonych w roku 1950 z europejskich ogrodów zoologicznych, z przeznaczeniem do użytku zoologicznych, a także badawczych . Następnie kozy były przejęte przez hodowców i bardzo szybko zyskały popularność jako zwierzę domowe i zwierzę wystawowe. Obecnie także możemy spotkać kozy pigmejskie w ogrodach zoologicznych oraz u hodowców.

     Samice powinny osiągać wagę ciała od 24 kg do 34 kg, zaś samce od 27 kg do 39 kg. Wysokość kozy pigmejskiej waha się od 41 cm do 58 cm. Barwa kozy może być biała, karmelowa, brązowa, brązowo karmelowa, brązowo biała, biało karmelowa, czarna- kolory występują ze znaczeniami białymi i czarnymi. Na umaszczeniu może także występować czarny pas, przechodzący przez grzbiet. Białe pasy znajdujące się na brzuchu, nie są uważane za przypadkowe. Barwa oczu przeważnie brązowa.

     Rasy karłowate bardzo szybko osiągają dojrzałość płciową, kózka dwunastomiesięczna może posiadać własne potomstwo. Rozpoczynającą się ruję u kóz można zauważyć przez bardzo charakterystyczne zachowanie, kózki pokazują niepokój, zaczynają głośno pobekiwać, merdają ogonkiem, stroszą włosy na grzbiecie, wyraźnie obrzmiewa i zaczerwienienia się błona śluzowa pochwy oraz zaczyna wypływać z niej śluz, zauważalne jest także rozchylenie warg sromowych. Koza w okresie rui bardzo często oddaje mocz w małych ilościach oraz pozwala się obskakiwać innym kozom bądź sama je obwąchuje i obskakuje. Utrzymuje się, że dojrzałość rozpłodową kózki uzyskują w momencie osiągnięcia około 3/4 masy ciała dorosłej kozy. W przypadku kóz ras polskich jest to masa wynosząca około 30 kg, a taką masę kózki uzyskują dopiero w wieku 7 miesięcy. Niektórzy hodowcy podejmują decyzję o nie kryciu swych kóz w ich pierwszym sezonie rozpłodowym, ponieważ twierdzą, że wczesna ciąża i laktacja hamuje ich własny wzrost i rozwój, powodując, iż takie kozy są słabsze i mniej wydajne. Koza pigmejska, tak samo jak inne kozy karłowate ma zazwyczaj od jednego do dwóch młodych. Koźlęta rodzą się ślepe po okresie pięciu miesięcy trwania ciąży. Kozy pigmejskie są bardzo dobrymi matkami, bardzo dobrze opiekują się własnym potomstwem. Dojrzałość płciową koźlęta osiągają na ogół w wieku 5 miesięcy, jednak zdarza się to już w wieku 3 miesięcy. Stąd też, przed osiągnięciem tego wieku, należy rozdzielić odchowywaną młodzież.

Młoda kózka pigmejska

      Kozy pigmejskie, tak jak inne kozy karłowate są dostosowane do większości klimatów. Podstawowa dieta kóz składa się z zielonek i ze zbóż. Świeża woda pitna, musi być cały czas dostępna dla zwierząt w odpowiednich poidłach dla kóz. Kozy tej rasy są bardzo skoczne, potrzebują obszaru otwartego gdzie mogą się wyhasać. Uwielbiają towarzystwo innych zwierząt, nawet innego gatunku np. psów. Towarzystwo człowieka także bardzo lubią. Teren na którym poruszają się kózki powinien być zabezpieczony przed drapieżnikami. Rasa pigmejska może być szkolona (tresowana) do wykonywania różnych poleceń jak psy, ale takie szkolenie wymaga wiele pracy i cierpliwości ze strony hodowcy kóz. Podczas zimy zwierzętom należy zapewnić ciepłe schronienie. W pomieszczeniach w których przebywają kozy zarówno latem jak i zimą nie mogą panować przeciągi.